Vanaf 2016 is het in Duitsland verplicht om een derde vrouwen in de top aan te nemen. Nederland wil geen verplichting stellen, maar legt ondertussen wel een database aan van geschikte vrouwen. Hm, uitgekookt! Maar HALLO politiek & bedrijfsleven! Kijk eens naar binnen!

Meer vrouwelijks:

Begrijp me niet verkeerd, ik ben absoluut voor meer vrouwen in het bedrijfsleven en ook aan de top. Maar beter nog, ik ben voor meer vrouwelijke waarden in het bedrijfsleven.

Het zijn namelijk niet de ‘mannen’ maar de mannelijke waarden die wat minder aanwezig mogen zijn. Voorbeelden van mannelijke waarden zijn denken, planning en prestaties. Waarden die goed zijn en nodig om een winstgevend bedrijf te runnen. Vrouwelijke waarden zijn bijvoorbeeld empathie, verbeelding en vertrouwen. Net zo goed belangrijke waarden om op lange termijn een duurzaam succesvol bedrijf te creëren wat bijdraagt aan medewerkers, klanten en maatschappij.

Van binnen naar buiten:

Denken we nu echt door het van buiten opleggen van een vrouwenquota, dat daarmee vrouwelijke waarden binnenhuppelen? Het is ontzettend lastig om als vrouw(en) in het bedrijf je vrouwelijke waarden gehoor te geven en niet ook mannelijk te gaan acteren, als alles wordt afgemeten aan mannelijke waarden (zelf ervaren).

Laten we liever naar binnen kijken en het probleem echt oplossen. De gedachte dat mannen geen intuïtie hebben ligt gelukkig ver achter ons en dat vrouwen geen bedrijf kunnen runnen ook. Is het niet de bedoeling dat we mannelijke- en vrouwelijke waarden vanbinnen in balans brengen? Ook binnen bedrijven (en politiek)?

Mannelijk en vrouwelijk:

Alleen het hart ‘weet’ je werkelijke verlangens en individuele waarde. Met het hoofd kunnen we bedenken hoe dit verlangen vervolgens te vertalen naar acties en handelingen om het verlangen daadwerkelijk te realiseren.  Met andere woorden, met alleen zweverig zijn en het gevoel inzetten komt er geen geld op de plank maar door ons alleen te richten op geld missen we om van betekenis te zijn. Beiden hebben we nodig om én geluk én succes te ervaren.

Voor bedrijven geldt hetzelfde. Ik ken behoorlijk succesvolle/winstgevende bedrijven waarvan de medewerkers burn-out thuis zitten en het management elkaar de tent uitvecht. Anderzijds ken ik ook bedrijven die hele mooie maatschappelijke doelen hebben maar ze maar niet concreet weten te realiseren.

Alleen als bedrijven echt bereid zijn naar binnen te kijken en vrouwelijke waarden onderdeel uit te laten maken van de bedrijfsvoering, zullen we de verandering realiseren die we graag wensen. Als gevolg zullen zowel mannen als vrouwen zich prettig voelen om er te werken. Welke mannelijke CEO (man of vrouw) wil deze uitdaging aangaan?