Vorig jaar rond deze tijd liep ik in het Kralingse Bos in Rotterdam. In deze tijd van het jaar, rond mei/juni, staat alles kleurrijk in bloei. Maar op dat moment had ik daar totaal geen oog voor. Ik brak mijn hoofd over een bepaalde kwestie. Ik wilde heel graag weten hoe ‘het nieuwe organisatiemodel’ eruit zou zien.

Ik ben al langer met dit onderwerp bezig. Juist omdat ik gewerkt heb in zowel een extreem hiërarchische organisatie, waar je de directeur in de lift niet aan durfde te kijken, als in een informele organisatie waarin iedereen gelijk was en de directeur zelfs geen eigen parkeerplek had. Ik voelde me bij het laatste model het beste op mijn plek, ook al bleek deze organisatie niet duurzaam en zou het in de huidige tijd niet meer werken.

Let’s bring intuition & subjectivity back in our organizations – Ricardo Semler

Geïnspireerd door Ricardo Semler, de Braziliaan die zijn medewerkers veel vrijheid geeft en het Amerikaanse Zappos dat ‘Delivering Happiness’ als motto hanteert, was ik al langer bezig met de zoektocht naar nieuwe vormen van organiseren. Hoe zorg je dat iedereen tot zijn waarde komt en daarmee de organisatie als geheel letterlijk van waarde is in de resultaten die het boekt?

Plaatjes

Nou ben ik zelf van de ‘plaatjes’ (want die zeggen vaak meer dan 1000 woorden). De piramide als organisatiemodel wordt niet voor niets tot op heden nog gebruikt; het geeft inzicht en snel. Maar hoe ziet het organisatiemodel van toekomstige regeneratieve organisaties eruit? Dat was de vraag die mijn hoofd pijnigde. Het moest iets worden met cirkels, want daar had Ricardo Semler het ook over, maar verder wist ik het nog niet…

De natuur als spiegel

Dus toog ik naar het Kralingse Bos om mijn hoofd leeg te maken en me te laten leiden door wat ik tegen zou komen. Ze zeggen vaak dat de natuur je spiegelt en misschien zou dit voor mij ook werken. Het werd een lesje in je hoofd leegmaken en toelaten wat er ontstaat.

Daar liep ik dan over de bospaadjes. Het was een mooie dag, ik liep paadje in, paadje uit, al wel een uur, niet het idee hebbende dat ik er wijzer van werd…

Op een bepaald moment stond er een grote zwarte kraai op mijn pad. Ik was nog geen drie stappen van hem verwijderd. We keken elkaar aan en het leek net of de kraai mij gebaarde om mee te komen. Hij hupte een paar sprongen vooruit en wachtte even tot ik hem volgde. Dat deed ik, hij had mijn volle aandacht. Toen sprong de kraai plots op een bankje wat aan de zijkant van het pad stond. En BAF, wat ik daar zag sloeg in als een bom. Op de rugleuning van het bankje had iemand een cirkelachtig model ingegraveerd. Ik stond als aan de grond genageld en kon mijn ogen er niet vanaf houden. Had die vogel mij nou zojuist geleid naar het antwoord op mijn vraag?

Nog wat beduusd van wat me net was overkomen maakte ik een paar foto’s, liep het bos uit en fietste naar huis. ‘Gaaf’ dacht ik, maar ook ‘hoe nu verder’?

De reis

Je begrijpt, ik ben gaan zoeken en spitten. Wat is dit voor model? Waar wordt het voor gebruikt? Hoe kun je dit in de huidige tijd interpreteren? En zo had ik nog veel meer vragen.

Dit gebeurde een jaar geleden. En pas sinds kort realiseer ik mij dat dit de start was van een reis. Niet een reis naar een bestemming ergens daarbuiten, maar een innerlijke weg naar binnen. Een reis van mezelf kwetsbaar opstellen, vertrouwen, leiderschap nemen dat het echt de bedoeling is dat ik dit verder uitwerk. En het is tevens de reis die een organisatie en de mensen daarin af dienen te leggen om de organisatie te herscheppen. Het is geen knip & plak werk om je organisatiemodel te veranderen van een piramide in een cirkel. Het is letterlijk werken vanuit een nieuwe dimensie en dat vergt tijd & aandacht.

De komende tijd zal ik een aantal blogartikelen wijden aan de het waarom, hoe en wat van het nieuwe organisatiemodel of beter gezegd het creatiemodel? Mocht je dit interessant vinden, volg me dan of link met me zodat je deze artikelen ontvangt.

Warme groeten, Petra