Daar zat ik dan, met mijn cirkelvormig organisatiemodel als antwoord op mijn vraag*.

Maar wat moest ik ermee? Hoe ging ik hier verder invulling aan geven? Had ik echt een antwoord gekregen op mijn vraag of was het gewoon flauwekul, ik begon hevig te twijfelen. En wie was ik om met een nieuw organisatiemodel te komen, ik ben toch geen McKinsey.

*Geen idee waar dit over gaat? In het artikel De natuur brengt…een nieuw organisatie-model’ beschrijf ik de start van mijn zoektocht naar een nieuw model van organiseren.

Zeker, ik ben erin gedoken, las alles wat ik kon vinden over organisatiemodellen en meer. Maar hoe kwam ik van een piramide naar een cirkel? Er miste iets, iets wezenlijks, maar wat? Ik wist het niet.

Totdat ik, tot tweemaal toe in die ene week werd gewezen op het boek ‘Synchroniciteit’ van Joseph Jaworksi. Joseph beschrijft aan de hand van zijn eigen ervaringen, dat door een fundamentele verandering van focus, een geheel nieuwe manier van leidinggeven kan ontstaan. Het boek was precies wat ik nodig had, het beschreef bijna letterlijk mijn reis.

Je staat aan de rand van een heel creatieve beweging. Ga daar gewoon in mee. Je kunt net zo min steeds maar blijven denken over hoe je dit gaat aanpakken als je dat zou kunnen bij het opzetten van een groot schilderij. Wees waakzaam, wees zelfbewust, zodat je de gelegenheid kunt grijpen wanneer die zich voordoet.

David Bohm – in ‘Synchroniciteit’ van Joseph Jaworski 

Schijnbare Tegenstelling

Paradoxaal is het ‘niet-weten’ exact waar huidige organisaties ook mee worstelen. Oude structuren lijken niet meer te werken. Het piept en kraakt aan alle kanten.

Er zijn zó veel mensen niet betrokken bij hun werk (in Nederland 91% volgens Gallup’s onderzoek).

Een op de zeven werkende Nederlanders heeft burn-out klachten (CBS), nieuw geworven mensen lopen zo weer weg, organisaties worden langszij ingehaald door startups of mensen starten massaal voor zichzelf. Als je, zoals Frederic Laloux (Reinventing Organizations), gelooft dat organisaties levende organismen zijn, dan zit er momenteel weinig leven meer in…

Verschuiving

Sinds het industriële tijdperk kennen we de piramidevorm als organisatiestructuur.

In een oogopslag heb je de hiërarchische verhoudingen duidelijk. Destijds een ideale manier om werk te organiseren. Zeker als het gaat om grote aantallen mensen die in fabrieken massa producten vervaardigen en met hun handen werken. Het geef inzicht, controle, schaalvoordelen en grote voorspelbaarheid.

Alleen, we werken al lang niet meer met onze handen maar met ons hoofd. We verwerken per dag meerdere megabytes aan informatie. En met een snelheid die we bijna niet bij kunnen houden. Wat we vandaag weten is morgen alweer anders.

En zoals dat gaat met tijdperken, doet de volgende alweer zijn intrede. We willen ertoe doen, als mens, in de organisatie, binnen de maatschappij. We willen ervaren, creëren, fouten maken, leven! We gaan van ‘command & control’ naar ‘sense & respond’; naar werken vanuit het hart. Vanwaar dan toch nog steeds die piramidevorm?

Niemand gebruikt nog telefoons van 15 jaar terug, maar wel organisatiemodellen van 100 jaar oud

  Yuri van Geest – SingularityU

Kantelen

Om oude structuren los te kunnen laten is chaos of met een mooi woord disruptie, nodig. Als de tegenpolen maar groot genoeg zijn ontstaan er vanzelf spanningen, totdat we de tegenstellingen integreren, dan ontstaat er een andere focus en nieuwe vormen…

Door social media en andere digitale ontwikkelingen kunnen nieuwe spelers relatief eenvoudig grote communities creëren waarmee bestaande spelers buiten spel staan. Ze worden niet al zodanig getekend in organisaties maar wat we hier zien is een kanteling naar de omgekeerde piramide. Macht wordt omgezet naar samen, structuur naar vrijheid en eigendom naar delen. De bekende voorbeelden zijn Uber & Airbnb. Is dit goed of fout? We weten het niet!

Voor nu past het in de verschuiving om oude structuren op te schudden, wakker te maken, zodat de focus kan veranderen, het is de start van het omvormen.

Spiegelen

En als je denkt dat dit zich alleen in organisaties voordoet, dan heb je het mis.

Momenteel is de verschuiving, kanteling, ompoling of spiegeling overal zichtbaar. Kijk maar naar het weer. Van moessonbuien in Nederland naar extreme kou in America naar verzengende hitte in Australië. En neem dan de Amerikaanse politiek waar de tegenstellingen tussen de kandidaten onoverbrugbaar lijken. En de aarde, die is letterlijk aan het ompolen. Inheemse volken bij de noordpool geven aan dat de zon op een andere plek opkomt. Dit is een bekend verschijnsel wat ruwweg om de 780.000 jaar plaatsvindt volgens Wikipedia. En wat te denken van de Paus die vanuit het katholieke patriarchaat het vrouwelijke opwaardeert door Maria Magdalena gelijk te stellen aan de apostelen. Overal zie je verschuivingen naar extremen en een eerste aanzet naar integratie ervan.

Wat betekent dit voor jou en je organisatie?

Wordt wakker! Kijk eens goed in je organisatie? Naar welke extremen ben je aan het verschuiven? Wat wordt er gespiegeld? Laat oude structuren los, durf het ‘niet te weten’. “Je staat aan de rand van een heel creatieve beweging. Ga daar gewoon in mee. Wees waakzaam, wees zelfbewust, zodat je de gelegenheid kunt grijpen wanneer die zich voordoet.”

Benieuwd naar het vervolg van mijn zoektocht naar het nieuwe organisatiemodel? Volg me dan of link met me.

Warme groeten, Petra

 

Background photo by Italian artist Haari Tesla who made the link between the infinitesimally small and the infinitesimally big, facing two universes which look alike when we observe them: microorganism and space. The result gives the impression to see nebulas, supernovas and galaxies. A diving into space to discover.